Paathaathikesa-Varunanai: From Foot to Head

It may be appropriate to start with the adornment of the Lord's thiruvati [திருவடி], or sacred feet, in accordance with the Tamil literary tradition of describing adornment-and-ornamentation from 'foot to the hair of head' [paathaathikesa-varunanai பாதாதிகேசவருணனை].

The Sacred Feet Compared to the Red Lotus

The sacred feet of Lord Murukan are always and invariably compared with the tender and reddish lotus-flower [செந்தாமரை மலர்]: "செய்ய தாள்" [28], "செக்கச் சிவந்த கழல்" [31], "மலர்த்தாள்" [41], "மென்மலர்ப் பாதங்கள்" [70]; and they are always adorned with ornaments such as heroic-anklets [kazahal கழல்] such as tantai [தண்டை] or silambu [சிலம்பு] and with vetci-katampu-and-kuraa-flowers:

• "வெட்சி பூத்த தண்டைப் பாதாரவிந்தம்" [17]
• "வெட்சித் தண்டைக்கால்" [30]
• "குராப்புனை தண்டை அம் தாள்" [74, 103]
• "தகட்டில் சிவந்த கடம்பையும் நெஞ்சையும் தாளிணைக்கே" [82]
• "தண்டை அம் புண்டரிகம்" [92]
• "காவிக் கமலக் கழல்" [99]

The Sacred Little Feet of the Infant-Lord

The sacred little feet [சிற்றடி] of the Infant-Lord ought to be revered and contemplated with love [15, 60, 67]. They confer gracious blessings of the Lord by merely touching the peacock (the Lord's vehicle), the heads of the celestials paying homage to the Lord, and the bundle of palm-leaf-records containing the sacred songs sung by the saintly author in praise of the Lord and offered at the Lord's sacred feet: "தாவடி ஓட்டு மயிலும் தேவர் தலையிலும் என் பாඅடிஏட்டிலும் பட்டது அன்றோ...பெருமான் மருகன் சிற்றடியே!" [15].

The Power of the Sacred Feet

The sacred feet of the Lord have the power to erase even Lord Brahmaa's own handwritten decree of fate on one's head: "அவன்கால் பட்டு அழிந்தது இங்கு என்தலைமேல் அயன் கையெழுத்தே" [40]; and the sacred and tender feet are the real protective-companion for one's eyes: "விழிக்குத் துணை திரு மென்மலர்ப்பாதங்கள்" [70].

The Celestials' Worship: Saranam, Saranam

The celestials praise and worship the sacred feet of the Lord by saying 'saranam, saranam' ['homage, homage to my Lord', or 'Your sacred feet, my Lord, are my refuge']: "குமரா, சரணம். சரணம் என்று அண்டர் குழாம் துதிக்கும்" [87]. The Lord's sacred red-lotus-flower-like-little-feet are adorned with the heroic anklets with the main purpose of releasing the celestials from the prison of the demons: "இமையோர் சிறைவிடச் சிற்றடிக்கே பூங்கழல் கட்டும் பெருமாள்" [83].

The Feet as the Easiest Path to Mukthi

Directing one's mind to the sacred feet of the Lord is an easy way of reaching the world of mukthi ['liberation'] instead of trying to focus one's eyesight at the point of one's nose, drawing in and holding up the breath between the skull and muulaathaaram [மூலாதாரம்] without letting it go anywhere else, as practised by some of the yogis: "பிரான் பதத்தே கருத்தைப்புகட்டின் வீட்டில் புகுதல் மிக எளிதே, விழி நாசிவைத்து மூட்டிக் கபாலமும் மூலாதாரமும் நேர் அண்ட மூச்சை உள்ளே ஓட்டிப்பிடித்து எங்கும் ஓடாமல் சாதிக்கும் யோகிகளே" [85].

The Saintly Author's Repentance

The saintly author himself feels repentant for himself and others on realizing that, after having been born as a human being — which is a rare blessing-and-privilege — he has not learnt yet how to humbly reach and attain the sacred feet of the Lord: "பெறுதற்கரிய பிறவியைப்பெற்று நின்சிற்றடியைக் குறுகிப் பணிந்துபெறக் கற்றிலேன்" [67].

But he is certain that the mind of one who is capable of fixing the always-straying-mind at the sacred feet of the Lord will attain eternal bliss even at the end of all the yugas ['the great eras'] and at the final moment of the dissolution of the world: "முருகன் சரணத்திலே ஓடும் கருத்தை இருத்தவல்லார்க்கு உகம் போய் சகம் போய்... பரமமாய் இருக்கும் அதீதத்திலே" [68].

The Feet as Refuge at the Time of Death

Reaching for and attaining the sacred feet of the Lord is symbolically equivalent to surrendering and submitting oneself completely to the sacred will of the Lord, and it is also refuge [அடைக்கலம்] and mukthi ['salvation' or 'liberation']. The saintly author describes how, when one's learning departs, sorrowful relatives and village-folk cry aloud, one is deserted by the well-known acquaintances of the five-sensory-organs, and one's soul also leaves the body — one can only seek refuge in the Lord's sacred feet:

கற்றகல்வியும் போய்ப் பைவரும் கேளும்பதியும் கதறப்
பழகிநிற்கும் ஐவரும் கைவிட்டு மெய்விடும்போது
உன் அடைக்கலமே!

[84]