Spiritual Teachings: The Illusory Nature of This World

The saintly author reminds us that life in this world is illusory just like the water flowing in a river: "நதிதனை அன்ன பொய்வாழ்வு" [98]. Learned people say that this body of ours is like a bubble on water [which appears and disappears] and that material wealth does not last for all the time, being like a flash of lightning: "நீர்க்குமிழிக்கு நிகர் என்பர் யாக்கை; நில்லாது செல்வம் பார்க்கும் இடத்து அந்த மின்போலும் என்பர்" [66]. We are bound by the results of our [good and bad] deeds, and our body is of such an illusory kind that, when we die, it perishes without even amounting to a handful of ash [when cremated]: "இருவினையோம் இறந்தால் ஒருபிடி சாம்பரும் காணாது மாய உடம்பு இதுவே" [57].

The Path of Compassion

The saintly author reminds us that this world is an illusory one of dirty mud, and, in order to get away from this world, one must seek the true path shown by Lord Murukan, who is Kirupaakaran [Lord of Compassion]: "பிரபஞ்சம் என்னும் சேற்றைக் கழிய விட்டவா... கிருபாகரனே" [1].

The five sense-organs will not usually allow one to consider the greatness of the Lord's sacred feet, nor will they easily allow one to contemplate the Lord as the One Supreme Lord of the Universe, nor will they allow one to reach the Lord's lotus-flower-like-sacred-feet by offering the oblation of fragrant flowers: "ஓர ஒட்டார், ஒன்றை உன்ன ஒட்டார், மலர் இட்டு உனது தாள் சேர ஒட்டார் ஐவர்" [4].

Therefore we must make a fervent plea to the celestial Lord of the sharply-pointed-lance to be gracious enough to come and appear in front of us and protect us before the body with two legs and hands, built like a home for the five-sense-organs, dissolves: "வைவைத்த வேற்படை வானவனே...ஐவர்க்கு இடம்பெற கால் இரண்டு ஓட்டி அதில் இரண்டு கைவைத்த வீடு குலையும் முனே வந்து காத்தருளே" [23].

Those who recite the sacred name of the Lord of the victorious lance will not drown in the un-crossable sea-of-birth-death-and-rebirth, nor will they suffer from the debilitating decease of poverty: "முடியாப் பிறவிக்கடலில் புகார், முழுதும் கெடுக்கும் மிடியால் படியில் விதனப்படார் வெற்றிவேல் பெருமாள் திருநாமம் புகல்பவரே" [33].

'The Supreme Lord's sacred names such as "Murukaa" are the source-of-help-protection-and-guidance to truthful speech': "மெய்ம்மை குன்றா மொழிக்குத் துணை முருகா எனும் நாமங்கள்" [70].

We must worship with blossomed love the Lord's sacred feet adorned with the garlands of kuraa-flowers and tantai-anklets so that the playful show of the cruel five sense-organs will cease, and the mind will stop shivering: "அவிழ்ந்த அன்பால் குராப்புனை தண்டை அம் தாள் தொழல்வேண்டும் கொடிய ஐவர் பராக்கறல் வேண்டும் மனமும் பதைப்பு அறல்வேண்டும்" [74].

The saintly author is most kind enough to share his spiritual experience of contemplating the Lord: 'When, with true love, I began to think little by little of the Lord, I partook of the unique eternal bliss that arose from such a thought. When I realized how eternally sweet it was, the usually sweet sugar-cane tasted astringent, and the good honey tasted sour and very bitter':

குமரனை மெய் அன்பினால் மெல்லமெல்ல உள்ள
அரும்பும் தனி பரமாநந்தம் தித்தித்து அறிந்த அன்றே
கரும்பும் துவர்த்து செம் தேனும் புளித்து அறக் கைத்ததுவே.

[6]

The State of Mute-Quietude: Maunam

A foremost spiritual teaching that was expounded by the Lord to the saintly author concerns the state of mute-quietude [maunam மெௌனம்], which precedes the state of nirguna [which is bereft of all the three gunas, as well as the result of one's past deeds and the self-awareness of one's soul]. It is in the state of nirguna that one becomes aware of the sacred presence of the Lord again and again: "மெௌனத்தை உற்று நின்னை உணர்ந்து உணர்ந்து எல்லாம் ஒருங்கிய நிற்குணம்பூண்டு என்னை மறந்து இருந்தேன்" [19].

The saintly author also reveals that the Lord of Six Faces [AARUMUKAM], with compassion, expounded to him the way to realize the absolute spiritual state of BEING-ALONE [that is, the state of BEING NONEXISTENT] without the influence of the sense-organs in the open boundless space. It is the unique AUSPICIOUS BLISS [SIVAANANTHAM] arising from the Great Effulgence of the Lord's Grace at the summit of REAL-WISDOM [MEY-JNAANAM]:

ஒளியில் விளைந்த உயர் ஞான பூதரத்து உச்சியின்மேல்
அளியில் விளைந்தது ஓர் ஆநந்தத்தேனை அநாதியிலே
வெளியில் விளைந்த வெறும் பாழைப்பெற்ற வெறும் தனியைத்
தெளிய விளம்பியவா முகம் ஆறுடைத் தேசிகனே.

[8]

The Silent Mode of Cummaa-Iruththal [சும்மா இருத்தல்]

The saintly author is also most kind enough to share with us what Lord Murukan had graciously expounded to him about the silent mode of cummaa-iruththal: "Instead of living in the body, made of the five elements of nature, you ought to dwell in the silent abode of the space, bereft of speech and memory, and no other mortal being knows of this silent abode," said the lance-bearing Lord, who is the Preceptor to Lord Sivaperumaan [42, 45]: "ஒரு பூதரும் அறியாத் தனிவீட்டில் உரை உணர்வு அற்று, இருபூத வீட்டில் இராமல்," என்றான்... புராந்தகற்குக் குரு, பூத வேலவன்..." [45].

The saintly author also tells his mind [and us] how to attain that state: "Now that you have, as your Protector, Lord Murukan's sacred lotus-flower-like-feet adorned with vetci-blooms and tantai-anklets, you proceed to the outer space, where there is neither night ['oblivion', or 'forgetfulness'], nor day ['memory', or 'remembrance'], nor deception, and you ought to remain hidden there in the state of quietude with no speech or motion, and this rightful path is unknown to anyone else.":

வேத ஆகம சித்ர வேலாயுதன் வெட்சிபூத்த தண்டைப்
பாத அரவிந்தம் அரணாக அல்லும் பகலும் இல்லாச்
சூதானது அற்ற வெளிக்கே, ஒளித்துச் சும்மாஇருக்கப்
போதாய் இனி, மனமே, தெரியாத ஒரு பூதருக்குமே.

[17]

What is the Supreme Being Like?

As regards this question, the saintly author is kind enough to share with us the REAL-TRUTH, which the Lord graciously imparted to him: 'It refers neither to the sky, nor the wind, nor the fire, nor the water, nor the earth, nor Himself, nor myself, nor any bodiless being, nor any being with a body. It is ONE, that is NONE OTHER, because IT is beyond everything else':

கோன் அன்று எனக்கு உபதேசித்தது ஒன்று உண்டு கூறவன்றோ:
'வான் அன்று, கால் அன்று, தீ அன்று, நீர் அன்று, மண்ணும் அன்று,
தான் அன்று, நான் அன்று, அசரீரி அன்று, சரீரி அன்றே'
(அஃது ஒன்றும் அற்ற ஒன்று, அஃதாவது, எல்லாவற்றுக்கும் அப்பால் உள்ள பரம்பொருள்).

[9]

The Only Way to Have a Sacred Vision of the Lord

The saintly author declares affirmatively that the only way of having a sacred vision of the Supreme Lord of the world is for the devotees to fall at the sacred crimson feet of the Lord, who manifests Himself with the lance being prominent in His sacred hand, and to worship Him with love. It is impossible to reach the Lord by means of one's mind, speech, or deed. How else can one describe the Supreme Lord of the world who is formless, yet assumes form, and nevertheless remains the same with no difference?

வேலே விளங்கும் கையான் செய்ய தாளில் வீழ்ந்து இறைஞ்சி
மாலே கொள இங்ஙன் காண்பது அல்லால் மனம் வாக்குச் செய
லாலே அடைதற்கு அரிதாய் அரு உருவாகி ஒன்று
போலே இருக்கும் பொருளை எவ்வாறு புகல்வதுவே?

[28]

The Saintly Author's Sacred Vision of the Lord

The saintly author reveals his own personal spiritual experience of such a sacred vision of the Lord in the following words:

திருவடியும் தண்டையும் சிலம்பும் சிலம்பு ஊடுருவப்
பொருவடிவேலும் கடம்பும் தடம்புயம் ஆறிரண்டும்
மருவடிவு ஆன வதனங்கள் ஆறும் மலர்க்கண்களும்
குருவடிவாய் வந்து என் உள்ளம் குளிரக் குதிகொண்டவே!

[102]

["The Lord's sacred feet, adorned with tantai-and-silampu-anklets with tinkling jewels within, the sharply-pointed-warring-lance that pierced through the krauňca-hill, the garlands of katampu-flowers adorning the Lord's twelve broad shoulders, and the Lord's beautiful Six Faces with lotus-flower-like-eyes graciously appeared in a sacred vision as the spiritual Preceptor and joyfully danced together bringing a refreshing feeling of coolness to my mind."]